تبلیغات
گیاهان دارویی-طب سنتی - آویشن (Thumus vulgaris . L)
گیاهان دارویی-طب سنتی
وبلاگ تخصصی گیاهان دارویی و خرید و فروش گیاهان دارویی و داروهای گیاهی
به فروشگاه بزرگ گیاهان دارویی و محصولات طب سنتی شفای سبز ایران خوش آمدید

بازدید : مرتبه
تاریخ : یکشنبه 19 دی 1389
بررسی گیاه دارویی آویشن از نظر گیاه شناسی و کاشت،داشت و برداشت و مواد موثره و خواص دارویی و...

به نام خداوند یگانه و بی همتا
آویشن (
Thumus vulgaris . L)

   تاریخچه:

آویشن یکی از قدیمی ترین گیاهان دارویی وادویه ای است. تیموس کلمه ای است یونانی وبه معنای شجاع می باشد این گیاه را زنان به لباس شوهرانشان که عازم جنگ بودند، می دوختند .آنها معتقد بودند که آویشن سبب شجاعت ودرنتیجه پیروزی آنها در جنگ می شوند .

تاریخچه درمانی:

 تا اوایل قرن 13این گیاه بسیار مورد توجه بود ولی از قرن 13 به بعد استفاده کردند pediculoseکه راهبه ها آن را برای  درمان جذام وفلج وموثر دانستند این گیاه تقریبا ارزش طبابت خود را در مقابل دیدگاه مردم از دست داد وفقط آن را در طباخی استفاده می کردند تا اینکه در سال 1725 ماده موثری به نام کشف شد ودانشمند دیگری در سال 1853نام این ماده موثر را تیمول گذاشت واز آن زمان به بعد بررسی های عدیده ای بر روی اثر در مانی گیاه به عمل آمد واز آن در معالجه بیماریهای مختلف استفاده گردید

مشخصات گیاه شناسی:

       گیاهی است خشبی وچند ساله که در نواحی مدیترانه جنوب اروپا ونواحی نیمه خشک نیوزلند در سطح وسیعی یافت می شود. جنس تیموس شامل گونه های متعددی است که از نظر تیپ شیمیایی (کمیت وکیفیت مواد موثره) بسیار متفاوتند .
- ریشه مستقیم کم وبیش چوبی وانشعابهای فراوان دارد .
- ساقه مستقیم چهار گوش وارتفاع آن متفاوت است وبه شرایط اقلیمی محل رویش بستگی دارد وبین 20تا 50سانتیمتر می باشد پای ساقه چوبی است در حالی که قسمتهای فوقانی آن سبز رنگ است و دارای انشعابات فراوانی می باشد با گذشت سن این گیاه بسیار انبوه وپر پشت به نظر می رسد
- برگها کوچک ومتقابل کم وبیش نیزه ای شکل و بدون نوک ودمبرگ هستندبرگها پوشیده از کرکهای خاکستری رنگ و حاوی اسانس است.
- گلها کوچک نر وماده و به رنگهای سفید وصورتی یا ارغوانی به صورت مجتمع در قسمت فوقانی سا قه هایی که از بغل برگها خارج می شوند گلها از سال دوم رویش اواسط اردیبهشت ظاهر می شوند .

میوه فندقه به رنگ قهوه ای تیره وطول آن یک میلیمتر است داخل میوه چهار بذر به رنگ قهوه ای تیره وجود دارد . بذر آن بسیار ریز است وزن هر هزار دانه آن 0/25تا 0/28گرم است پیکره رویشی آویشن از بوی مطبوعی برخوردار است که از وجود اسانس می باشد اسانس در کرک های غده ای ساخته وذخیره می شود اندام های هوایی این گیاه غیر ساقه های چوبی حاوی اسانس است که مقدار آن در شرایط اقلیمی مختلف بین 1 تا 2/5در صد است علاوه بر اسانس ترکیباتی مانند تانن فلاونویید ساپونین و موادتلخ وجود دارد بذر ها 2الی 3سال از قوه رویشی مناسبی برخوردارند ودر شرایط اقلیمی مناسب 14تا 20 روز پس از کاشت سبز می شوند.رشد اولیه این گیاه بسیار کند است در اوایل رشد به سایه بسیار حساس وبه نور کافی احتیاج دارد گل دهی از اوایل بهار تا اواخر خرداد همچنان ادامه می یابد چنانچه گیاه در تابستان برداشت شود تحت شرایط اقلیمی مناسب با تشکیل ساقه های گل دهنده مجددا به گل می روند.

         نیاز اکولوژیکی :

این گیاه خشکی دوست وبه سهولت قادر به تحمل کم آبی و خشکی می باشد در طول رویش به هوای گرم و نور کافی نیاز دارد.کشت این گیاه در زمینهای آبگیر و زمینهایی که سبب آب ایستایی شود، مناسب نیست زیرا به غرقابی بودن  زمین به شدت حساس است.

PH خاک برای کشت آویشن باغی 4/5تا8مناسب است. خاکهای سبک حاوی ترکیبات کلسیم وبا ضخامت زیاد سطح الارض خاکهای مناسبی کشت آویشن باغی است.

         تناوب کشت:

آویشن حداقل4تا 6سال در یک مکان باقی می ماند از این رو تناوب بسیار مهم است تناوب کشت با گیاهان ریشه ای چند ساله مناسب نیست و سبب گسترش و شیوع بیماریها می شود 3تا4 سال پس از برداشت مجددا می توان در همان زمین کشت کرد.

آماده سازی خاک:

پس از برداشت گیاه در فصل پاییز کودهای حیوانی مورد نیاز به خاک اضافه

می شود و با شخم مناسبی به عمق 20تا 25 سانتیمتر خاک فرستاده می شود .
تاریخ وفواصل کاشت :

زمان کاشت به روش کشت وشرایط اقلیمی محل رویش گیاه بستگی دارد.زمان مناسب برای کشت مستقیم بذر رادر زمین  اصلی اواسط پاییز و عده ای اوایل بهار مناسب می دانند در هر حالت بذرها را در ردیف 40 تا 50 سانتیمتر به طور مستقیم در زمین اصلی کشت می شوند عمق بذر نباید از 0/5 سانتیمتر بیشتر باشد . برای کشتهای غیر مستقیم بذرها ردیف کشت 25 تا 30 سانیمتر در خزانه در هوای آزاد صورت می گیرد هنگامی که ارتفاع نشا به 10تا 15 سانتیمتر رسید در ردیفهای به 50سانتیمتر و فاصله دو بوته در طول ردیف 25 سانتیمتر به زمین اصلی باید انتقال یابد.

تکثیر آویشن به دوصورت:

1.بذر          2.رویشی با تقسیم بوته ها انجام می پذیرد.

         مراقبت و نگهداری:

آبیاری منظم و وجین علفهای هرز در سطح خزانه ضرورت دارد مبارزه با علفهای هرز از طریق مکانیکی شیمیایی و... صورت می پذیرد .

برداشت محصول :

در سال اول رویش فقط یک بار محصول را میتوان برداشت کرد ولی در سالهای بعد دو الی سه مرتبه می توان اقدام به پیکره رویشی آویشن نمود .

زمان مناسب برای اولین برداشت آغاز گل دهی یعنی اردیبهشت می باشد دومین برداشت در آغاز مرحله دوم گل دهی (مرداد) انجام می شود وآخرین برداشت ابان ماه است

(گیاهان از فاصله 10تا 15 سانتیمتر سطح زمین برداشت می شوند.)

درهنگام  ظهر که تابش آفتاب تند است باید برداشت شود در مقایسه با برداشت روزهای غیر آفتابی از مقادیر بیشتری اسانس برخوردار می باشد.

ادامه در اینجا




طبقه بندی: گیاه شناسی و خواص گیاهان دارویی،  آشنایی با گیاهان دارویی و چگونگی تولید و پرورش آنها، 
برچسب ها: آویشن، Thumus vulgaris، Lamiaceae، تاریخچه، گیاه شناسی آویشن، اکولوژیکی، تناوب کشت، تاریخ وفواصل کاشت، برداشت، ترکیبات شیمیایی، تیمول، کارو اکرول، Carrcrol، Thymol، پماد آویشن، گیاهان دارویی،
ارسال توسط علی محمدی
آرشیو مطالب
نظر سنجی
از مطالب exsirplantsراضی بودید؟





پیوند های روزانه