تبلیغات
گیاهان دارویی-طب سنتی - گل سرخارگل(Echinacea angustifolia)
گیاهان دارویی-طب سنتی
وبلاگ تخصصی گیاهان دارویی و خرید و فروش گیاهان دارویی و داروهای گیاهی
به فروشگاه بزرگ گیاهان دارویی و محصولات طب سنتی شفای سبز ایران خوش آمدید

بازدید : مرتبه
تاریخ : جمعه 26 خرداد 1391
بررسی کلی گیاه دارویی گل سرخارگل و آشنایی با خواص دارویی و ترکیبات شیمیایی و نحوه مصرف و.....

گل سرخارگل

نام علمی: Echinacea angustifolia
نام عمومی:
Purple coneflower
نام انگلیسی:
Purple coneflower
خانواده:
Comositae (خانواده گل مینا)

گیاه شناسی
سرخارگل گیاهی است چندساله، با برگ‌های باریک و ساقه ای محکم به ارتفاع تا 90 سانتی متر. ساقه‌های گل دار آن در انتها فقط گل با گل برگ‌های صورتی ختم می‌شود.
گیاه وقتی جویده می‌شود دارای مزه تلخ و تاحدی سوزاننده است. گیاه بومی نیمه غربی شمال آمریکاست. گونه اصلی (
Angustifolia) از نظر ارتفاع کوچک تر از دوگونه دیگر است. قسمت مورد استفاده گیاه همه قسمت‌های آن به خصوص ریشه‌هاست. ریشه‌های گونه آنگوستی فولیا ممکن است به طول 2/1 متر نیز برسد. تنهاگونه این گیاه که دارای گل‌های زرد است، گونه E.paradox می‌باشد.
از نه گونه گیاه سه گونه از نظر داروسازی دارای اهمیت بیش تری هستند که از آن‌ها فراورده‌های دارویی تهیه می‌شوند این گونه‌ها عبارت از :
Echinaceaangustifolia با نام مترادفBrauneria angustifolia ، Echinaceapurpurea با نام مترادف Rudbeckia purpruea و E.pallida می‌باشند.
منبع جغرافیایی گیاه بومی جنوب آمریکاست؛ ولی در اروپا نیز کشت می‌شود. قسمت اعظم گیاه از آمریکای شمالی تامین می‌گردد.

ترکیبات مهم :
ترکیبات بسیار متنوعی در این گیاه وجود دارد که مهم ترین آن‌ها شامل حداقل هفت دسته مواد شامل پلی ساکارید‌ها، فلاونوئیدها، کافئیک اسید، اسانس، پلی استیلن‌ها، آلکامیدها و ترکیبات متفرقه هستند.
پلی ساکارید‌ها- تعدادی از محرک‌های ایمنی و ضد التهاب‌های متوسط پلی ساکاریدی در گیاه گزارش شده است، از جمله مهم‌ترین آنها اینولین به میزان 9/5% در ریشه و یا قسمت‌های هوایی وجود دارد.
فلاونوئیدها- میزان 5/0-3/0 درصد فلاونوئیدها در گیاه وجود دارد که از همه مهمتر روتوزید در آن است . مشتقات اسید کافئیک از جمله اسید شیکوریک، اسید کلروژنیک و سینارین نیز درگیاه وجود دارد.
اسانس- میزان اسانس در برگ، گل و ریشه گونه‌ها کاملا متفاوت است و در فصول سال تغییر می‌کند. مهم‌ترین مواد موجود در اسانس‌ها شامل بورنئول و آلفاپی نن است. از ترکیبات دیگر می‌توان رزین‌ها، گلیکوپروتئین‌ها، استرول‌ها، اسیدهای چرب و مواد معدنی را نام برد.

اثرات مهم

سرخارگل محرک سیستم دفاعی بدن، ضد التهاب، ضدسرطان، ضد میکروب و عفونت‌های معمولی، ضد عفونت‌های بالای دستگاه تنفس و ضد ویروس است.
این گیاه جهت پیش گیری و درمان سرماخوردگی‌های ضعیف تا متوسط و آنفولانزا مناسب است. پمادهای تهیه شده از آن به طور موقتی جهت جلوگیری از خونریزی و ورم نیز مفید است.
اکی ناسین ، اسید شیکوریک و اسید کافئیک آن دارای خاصیت ضد ویروس هستند. همچنین ترکیب اکی ناکوزید آن دارای خاصیت ضد میکروبی است . ترکیب اکی ناسئین وایزوبوتیل آمیدآن دارای خاصیت حشره کشی است.
قطره‌های خوراکی آن جهت آرتریت رومانوئید بسیار مناسب است . اثر این قطره‌ها حدود نصف کورتیزون و پردنیزون می‌باشد. در تحقیقات اخیر اثر ضد کاندیدا آلبی کنس آن به اثبات رسیده است. در قدیم نیز جهت درمان گزش مار از آن استفاده می‌کرده‌اند.
فرآورده‌های دارویی بیش از 400 فراورده جهت مشکلات ادراری، آنفولانزا، ضدالتهاب، افزایش قدرت سیستم ایمنی و ضدزخم از این گیاه وجود دارد که به اشکال: قرص، کپسول، قطره، شربت و آمپول می‌باشند. به غیر از این اشکال، فراورده‌های دیگر به صورت عصاره ازجمله عصاره تام به صورت خرد یا پودر شده، عصاره هیدورالکلی، آبی و یا به شکل یخ زده از این گیاه وجود دارند.

طریقه ومیزان مصرف

اصولا تهیه چای ودم کرده و جوشانده از این گیاه معمول نیست و بهتر است از داروهای صنعتی استاندارد شده آن استفاده شود.
میزان مصرف عصاره‌های آن بدین قرار است:
به صورت یخ زده، 650-325 میلی گرم 4 بار در روز،
عصاره الکلی، 3-2 میلی لیتر در روز،
تنتور، 4-2 میلی لیتر سه بار در روز،
عصاره آبی، 4-2 میلی لیتر سه بار در روز،
عصاره خشک پودر شده، 300-150 میلی گرم سه بار در روز.
فراورده‌های صنعتی این گیاه بر حسب میزان مواد موثر باید طبق راهنمای همراه دارو مصرف شوند. مدت مصرف برحسب احتیاج متفاوت است. ولی مصرف طولانی آن به طور معمول 8 هفته پشت سر هم با یک هفته قطع دارو مناسب است و نتایج خوبی به بار می‌آورد.

عوارض جانبی

مصرف با مقادیر دارویی دارای عارضه نیست .مقادیر زیاد مصرف آن ممکن است به دلیل وجود آلکالوئیدهای پیر از ولیدین آن، عوارض کبدی را ایجاد نماید.
مهم ترین اثرات گزارش شده سرخارگل: ضد درد، ضد باکتری، ضدورم، ضدعفونی کننده، ضداسپاسم، ضد تومور، ضدالتهاب، ضدکاندیدا، محرک سیستم ایمنی، گشاده کننده عروق، ضد ویروس و ضد تریکومونا .
احتیاط: مصرف مقدار زیاد خوراکی فرآورده‌های این گیاه ممکن است باعث تهوع و گیجی گردد.

نکات قابل توجه:
1- قبلا فقط از ریشه گیاه به عنوان دارویی استفاده می‌شده است ولی جدید از قسمت‌های هوایی گیاه نیز استفاده می‌شود.
2- گیاه بومی نواحی آمریکاست، اما در سالهای اخیر کشت گونه اصلی آن در سطوح محدود در ایران انجام شده است.
3- بهترین زمان جمع‌آوری ریشه گیاه پس از دوره گلدهی آن است. ریشه‌ها را از درون زمین خارج نموده، شسته، خرد نموده و خشک می‌کنند. سپس ریشه را پودر نموده، از پودر یا فرآورده‌های دیگر آن نظیر دم کرده، تنطور یا عصاره آن استفاده می‌کنند.





طبقه بندی: گیاه شناسی و خواص گیاهان دارویی،  گیاهان دارویی، 
برچسب ها: گل سرخارگل، Echinacea angustifolia، Purple coneflower، Comositae، گیاه شناسی، ترکیبات شیمیایی، خواص دارویی، خواص درمانی، این، ضد ویروس، ضد میکروب، اکی ناسین، اسید شیکوریک، درمان گزش مار، طریقه مصرف، میزان مصرف، عوارض جانبی،
ارسال توسط علی محمدی
آرشیو مطالب
نظر سنجی
از مطالب exsirplantsراضی بودید؟





پیوند های روزانه